อาคารโครงเหล็กผสมการใช้งานขนาด 8- ในกรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์
โครงการนี้เป็นอาคารมัลติฟังก์ชั่น 8 ชั้นที่ตั้งอยู่ในกรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ โดยมีขนาดโดยรวม 20 ม. x 20 ม. ความสูงของแต่ละชั้นได้รับการออกแบบดังนี้ ชั้น 1 (ลานจอดรถ) พร้อมชั้นลอย รวม 6 เมตร; ชั้น 2 (โกดัง) สูง 6 ม. ชั้น 3 และ 4 (พื้นที่สำนักงาน) กว้าง 4.5 ม. และ 3.4 ม. ตามลำดับ ชั้น 5 ถึงชั้น 7 (พื้นที่อยู่อาศัย) กว้าง 3.4 เมตร ชั้น 8 (พื้นที่สาธารณะหลังคา) แถมหลังคาสูง 2.8 ม. สำหรับการเพิ่มประสิทธิภาพพื้นที่ มีการจัดเรียงคอลัมน์โครงสร้างเพียง 3 แถวเท่านั้น: แกน A มีทั้งหมด 4 คอลัมน์ ระยะห่างระหว่างแกน A และแกน B คือ 13.2 ม. และระยะห่างระหว่างแกน B และแกน C คือ 6.8 ม. ระยะห่างระหว่าง 4 คอลัมน์บนแกน A คือ 5.9 ม. (1-2 แกน), 8.2 ม. (2-3 แกน) และ 5.9 ม. (3-4 แกน) ตามลำดับ
การแนะนำสินค้า
รายงานการวิเคราะห์โครงสร้าง
อาคารโครงเหล็กผสมการใช้งานขนาด 8- ในเมืองมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์
ที่ตั้งโครงการ:มะนิลา (NCR), ฟิลิปปินส์
การตรวจสอบการบังคับใช้:ตองกา, นิวแคลิโดเนีย (ฝรั่งเศส), ปาปัวนิวกินี, ชิลี, เปรู
รหัสการออกแบบ:NSCP 2015 (ฟิลิปปินส์)
1. การกำหนดค่าทางสถาปัตยกรรมและโครงสร้าง
|
พารามิเตอร์ |
คำอธิบาย |
|
ขนาดแผน |
20.0 m × 20.0 m |
|
ความสูงรวม |
36.9 ม. (จากชั้นล่างถึงพื้นที่สาธารณะหลังคา) |
|
ตารางคอลัมน์ |
3 แกนตามยาว (A, B, C) |
|
ช่วง A-B |
13.2 ม. (ช่วงกว้าง) |
|
ช่วง B-C |
6.8 m |
|
ระยะห่างของอ่าว (1–2 / 3–4) |
5.9 m |
|
ระยะห่างของอ่าว (2–3) |
8.2 ม. (ช่องภายใน) |
|
คอลัมน์ทั้งหมด |
12 (4 ต่อแกน) |
1.1 ชั้นสูงและจำนวนผู้เข้าพัก
|
พื้น |
อัตราการเข้าพัก |
ความสูงชั้น (ม.) |
ความสูงสะสม (ม.) |
|
1F |
ที่จอดรถ+ชั้นลอย |
6.0 |
6.0 |
|
2F |
คลังสินค้า |
6.0 |
12.0 |
|
3F |
สำนักงาน |
4.5 |
16.5 |
|
4F |
สำนักงาน |
3.4 |
19.9 |
|
5F |
ที่อยู่อาศัย |
3.4 |
23.3 |
|
6F |
ที่อยู่อาศัย |
3.4 |
26.7 |
|
7F |
ที่อยู่อาศัย |
3.4 |
30.1 |
|
8F |
พื้นที่สาธารณะบนหลังคา |
2.8 |
32.9 |
|
ความสูงรวมอาคาร (สูงกว่า GL) |
~36.9 |
||
2. โหลดการออกแบบตาม NSCP 2015
2.1 แรงโน้มถ่วง
|
อัตราการเข้าพัก |
ทับตาย (SDL, kPa) |
โหลดสด (LL, kPa) |
|
ที่จอดรถ (1F) |
1.5 |
5.0 |
|
โกดัง (2F) |
1.0 |
6.0 |
|
สำนักงาน (3F–4F) |
1.5 |
3.0 |
|
ที่พักอาศัย (5F–7F) |
1.5 |
2.0 |
|
พื้นที่สาธารณะบนหลังคา (8F) |
2.0 |
4.8 (การชุมนุมสาธารณะ) |
ระบบพื้น: แผ่นคอมโพสิต 130 มม. บนดาดฟ้าเหล็ก (น้ำหนักตัวเอง- ~2.8–3.2 kPa รวมโครง)
2.2 แรงลม (NSCP 2015 §207)
ความเร็วลมพื้นฐาน:250 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (69 ม./วินาที ลมกระโชก 3 วินาที) – มะนิลา NCR
หมวดหมู่การสัมผัส:บี (ในเมือง)
ประเภทการเข้าพัก:III (การใช้แบบผสม- ปัจจัยสำคัญ Iw = 1.15)
แรงดันการออกแบบ @ หลังคา:~3.5–4.2 kPa (แตกต่างกันไปตามโซนและการหุ้ม)
ควบคุมทิศทางลม:หน้า 20 ม. โมเมนต์การพลิกคว่ำมีส่วนสำคัญต่อความต้องการตามแนวแกนของคอลัมน์
2.3 ภาระแผ่นดินไหว (NSCP 2015 §208)
|
พารามิเตอร์ |
ค่า |
หมายเหตุ |
|
โซนแผ่นดินไหว |
โซน 4 (เมโทรมะนิลา) |
แผ่นดินไหวสูง |
|
แมป Ss |
~1.10g |
ความเร่งสเปกตรัมช่วงสั้น- |
|
แมป S1 |
~0.64g |
การเร่งความเร็วสเปกตรัม 1 วินาที |
|
คลาสไซต์ |
D (สมมุติ) |
ดินแข็ง นำมาใช้อย่างอนุรักษ์นิยม |
|
Sดีเอส |
0.85g |
ออกแบบ-ความเร่งสเปกตรัมคาบสั้น |
|
SD1 |
0.64g |
ออกแบบการเร่งความเร็วสเปกตรัม 1 |
|
หมวดการออกแบบแผ่นดินไหว |
D |
|
|
ปัจจัยการปรับเปลี่ยนการตอบสนอง (R) |
8.0 |
เฟรมโมเมนต์เหล็กพิเศษ (SMF) |
|
ปัจจัยสำคัญ (Ie) |
1.0 |
อัตราการเข้าพักมาตรฐาน |
ค่าสัมประสิทธิ์แรงเฉือนฐานแผ่นดินไหวโดยประมาณ Csอยู่ที่ 0.106 (วัตต์) แรงเฉือนฐาน อยู่ที่ 0.106 × น้ำหนักแผ่นดินไหวทั้งหมด
2.4 การรวมโหลด (NSCP 2015 §203 – การออกแบบความแข็งแกร่ง)
|
การผสมผสาน |
สูตร |
สถานะขอบเขตการปกครอง |
|
LC1 |
1.2D + 1.6L + 0.5Lr |
แรงโน้มถ่วง (คาน แผ่นพื้นคอมโพสิต) |
|
LC2a |
1.2D + 1.0E + 0.5L |
แผ่นดินไหว (คอลัมน์ การเบี่ยงเบนของเฟรม) |
|
LC2b |
0.9D + 1.0E |
แผ่นดินไหวพลิกคว่ำ/ยกตาข่าย |
|
LC3 |
1.2D + 1.0W + 0.5L |
การตรวจสอบลมพลิกคว่ำด้านข้าง |
|
LC4 |
1.2D + 1.0W + 0.5L + 0.5Lr |
ลม (การหุ้มและการดริฟท์) |
3. ระบบโครงสร้างและการวิเคราะห์
3.1 ระบบต้านทาน-แรง-ด้านข้าง (LFRS)
โมเมนต์เหล็กพิเศษ-โครงต้านทาน (SMF)ในทั้งสองทิศทาง
ด้วยเส้นเสาเพียง 3 เส้น อาคารขนาด 20 ม. × 20 ม. อาศัยเสาลึกและคาน-ถึง-การเชื่อมต่อโมเมนต์ของเสา ช่วง 13.2 ม. (A–B) ต้องการคานที่ค่อนข้างลึก (ช่วง W24–W27) สำหรับแรงโน้มถ่วงและโมเมนต์แผ่นดินไหว
ในทิศทางตามขวาง (A–C) เฟรมประกอบด้วยช่วงสองช่วงที่ไม่เท่ากัน: 13.2 ม. + 6.8 ม. ความเยื้องศูนย์กลางของความแข็งอยู่ในระดับปานกลาง ต้องพิจารณาแรงบิดโดยไม่ตั้งใจตาม NSCP §208.5.5.2
3.2 โครงพื้น
ระยะ 13.2 ม.: คานคอมโพสิตหลัก ระยะห่าง ~ 2.5 ม. โดยมีคานรองทอดยาว 5.9 ม. / 8.2 ม.
ระยะ 6.8 ม.: รูปแบบลำแสงคอมโพสิตทั่วไป หน้าตัดเหล็กของกลุ่ม W16–W18
กระดานคอมโพสิตโลหะขนาด 130 มม. พร้อมส่วนเติมคอนกรีตให้การทำงานของไดอะแฟรม (เสริมแรงด้วยไดอะแฟรมจากแผ่นดินไหว)
3.3 ฐานรากและฐานเสา
ฐานรองแบบเสื่อหรือแบบซ้อนตามแบบฉบับของพื้นที่มะนิลา (ตะกอนจากลุ่มน้ำ/ลาฮาร์)
การเชื่อมต่อคอลัมน์ฐานคงที่-ปรับปรุงประสิทธิภาพการเคลื่อนตัวของแผ่นดินไหวและลดความต้องการพลิกคว่ำบนเสื่อ
4. การประมาณน้ำหนักเหล็ก (ลดปริมาณโดยละเอียด-)
ส่วนเหล็กทั้งหมดคือ ASTM A572 Gr. 50 (Fy= 345 MPa) หรือ ASTM A992 (Fy= 345 เมกะปาสคาล) น้ำหนักอ้างอิงจากตารางส่วน AISC 360-22 (จะถูกแทนที่ด้วยมาตรฐานจีนที่เท่าเทียมกัน ซึ่งจะเป็น Q355B/Q235B ในระหว่างการผลิต)
4.1 คอลัมน์
|
ชั้น |
พื้น |
ประมาณ ส่วน |
น้ำหนัก (กก./ม.) |
ความยาว/รายการ (ม.) |
จำนวน |
น้ำหนักรวม (กก.) |
|
T1 (ฐาน) |
1F–2F |
W14×311 (W360×463) |
463 |
12.0 |
12 |
66,672 |
|
T2 |
3F–4F |
W14×211 (W360×314) |
314 |
7.9 |
12 |
29,773 |
|
T3 |
5F–7F |
W14×132 (W360×196) |
196 |
10.2 |
12 |
23,990 |
|
T4 (หลังคา) |
8F |
W14×90 (W360×134) |
134 |
2.8 |
12 |
4,502 |
|
ผลรวมย่อย – คอลัมน์ |
124,937 |
|||||
4.2 คานหลักและคานรอง
|
ช่วง/ทิศทาง |
มาตราทั่วไป |
น้ำหนัก (กก./ม.) |
ความยาวรวม (ม.) |
จำนวน |
น้ำหนักรวม (กก.) |
|
A–B หลัก (13.2 ม.) |
W27×102 (W690×152) |
152 |
13.2 |
32 |
64,205 |
|
B–C ประถมศึกษา (6.8 ม.) |
W21×62 (W530×92) |
92 |
6.8 |
32 |
19,986 |
|
คานรอง (5.9 ม.) |
W16×31 (W410×46) |
46 |
5.9 |
120 |
32,568 |
|
คานรอง (8.2 ม.) |
W18×40 (W460×60) |
60 |
8.2 |
60 |
29,520 |
|
ผลรวมย่อย – คานและคาน |
146,279 |
||||
4.3 ระบบพื้นและเหล็กเบ็ดเตล็ด
|
ส่วนประกอบ |
พื้นที่ / จำนวน |
น้ำหนักต่อหน่วย |
น้ำหนักรวม (กก.) |
|
กระดานทำจากโลหะคอมโพสิต (ชุบสังกะสี ฐาน 1.2 มม.) |
8 ชั้น × 400 ตร.ม.=3,200 ตร.ม |
12 กก./ตร.ม |
38,400 |
|
กระดุมเฉือน (เส้นผ่านศูนย์กลาง 19 มม. × 80 มม.) |
~6,400 สตั๊ด |
0.26 กก./สตั๊ด |
1,664 |
|
การค้ำยันด้านข้าง (ไดอะแฟรมหลังคาและพื้น) |
ส่วน L และมุม |
- |
12,500 |
|
บันได ราวบันได มุ้งลวด หลังคา |
เงินก้อน |
- |
8,500 |
|
การเชื่อมต่อ แผ่นฐาน แผ่นประกบ |
~12% ของน้ำหนักเฟรม |
- |
36,800 |
|
ผลรวมย่อย – พื้นและเบ็ดเตล็ด เหล็ก |
97,864 |
||
4.4 สรุปน้ำหนักเหล็กรวม
|
หมวดหมู่ |
น้ำหนัก (กก.) |
ตัน (MT) |
|
คอลัมน์ |
124,937 |
124.9 |
|
คานและคาน |
146,279 |
146.3 |
|
ระบบพื้นและอื่นๆ เหล็ก |
97,864 |
97.9 |
|
เหล็กโครงสร้างรวม |
369,080 |
~370 |
|
+ เหตุฉุกเฉิน (10%) สำหรับการพัฒนาการออกแบบ |
36,908 |
~37 |
|
ผลรวมทั้งหมด (น้ำหนักงบประมาณที่แนะนำ) |
405,988 |
~480 |
น้ำหนักเหล็กต่อหน่วย:พื้นที่รวม ~480 กก./ตร.ม. (8 ชั้น × 400 ตร.ม.=3,200 ตร.ม.)
ต้นทุนวัสดุโดยประมาณ (ฟิลิปปินส์, เหล็กประดิษฐ์):กรุณาสอบถามรายละเอียดจาก CBC การก่อสร้างและการกันไฟเพิ่มเติม
5. ข้อควรพิจารณาในการออกแบบที่สำคัญ (เฉพาะมะนิลา-)
P-เดลต้าและดริฟท์:ด้วยความสูงของชั้นสูงถึง 6.0 ม. และความสูงรวม 36.9 ม. ผลกระทบอันดับที่สองจึงมีความสำคัญ ค่าสัมประสิทธิ์เสถียรภาพ θ จะต้องน้อยกว่าหรือเท่ากับ 0.10 จัดเตรียม SMF ด้วยการจัดสัดส่วนลำแสง-คอลัมน์/อ่อน-ที่แข็งแกร่ง
ความผิดปกติของแผ่นดินไหว:เลย์เอาต์ของอ่าวที่ไม่เท่ากัน (5.9 ม. / 8.2 ม. / 5.9 ม.) และช่วงสองช่วงที่แตกต่างกันทำให้เกิดความผิดปกติของแผน (ประเภท 1a) การขยายแรงบิดโดยไม่ได้ตั้งใจ (Ax) ตาม NSCP §208.5.5.2 ที่จำเป็น
การตรวจสอบเรื่องนุ่มนวล:ที่จอดรถชั้น 1 (6.0 ม.) เทียบกับ. 5อาคารพักอาศัย F-7F (3.4 ม.) ความแข็งของเฟรมโมเมนต์จะต้องได้สัดส่วนเพื่อหลีกเลี่ยงความผิดปกติในแนวตั้งประเภท 1a (เรื่องความแข็ง-นุ่มนวล)
รายละเอียดการเชื่อมต่อ:การเชื่อมต่อแผ่นปิดส่วนต่อขยายแบบเกลียว (BEEP) หรือการเชื่อมต่อหน้าแปลนไม่เสริมแรงแบบเชื่อม (WUF-W) ที่ผ่านการรับรองล่วงหน้าตาม AISC 358-22 สำหรับ SMF จำเป็นภายใต้การออกแบบ NSCP Seismic Design Category D
ป้องกันการกัดกร่อน:บรรยากาศทะเลเขตร้อนในเมโทรมะนิลา HDG (ชุบสังกะสีแบบจุ่มร้อน) หรือสีรองพื้นอุดมด้วยสังกะสีอนินทรีย์ + อิพ็อกซีระดับกลาง + สีทับหน้าโพลียูรีเทนอะลิฟาติก เพื่อให้เป็นไปตามสภาพแวดล้อม C4 ตาม ISO 12944 โดยมีอายุการใช้งานมากกว่าหรือเท่ากับ 30 ปี
6. การประเมินการบังคับใช้ – ประเทศในแถบแปซิฟิก
การออกแบบที่เสนอได้รับการประเมินความสามารถในการถ่ายโอนไปยังประเทศอื่น ๆ ในแถบมหาสมุทรแปซิฟิกอีกห้าประเทศ"ใช้ได้โดยตรง" หมายความว่าการออกแบบมะนิลาสามารถนำมาใช้ได้โดยมีการปรับเปลี่ยนเล็กน้อย "ต้องอัปเกรด" หมายถึงขนาดสมาชิกหรือระบบด้านข้างต้องได้รับการแก้ไข "การออกแบบใหม่ครั้งใหญ่" หมายความว่าจำเป็นต้องมีระบบโครงสร้างใหม่
6.1 ตองกา
|
พารามิเตอร์ |
มะนิลา (พื้นฐาน) |
ตองกา (NBCKT / AS/NZS 1170) |
การประเมิน |
|
ความเร็วลม (ลมกระโชก 3 วินาที) |
250 กม./ชม. (69 ม./วินาที) |
180–200 กม./ชม. (หมวด N3-N4) |
MS ลมกระโชกแรงลดลงเล็กน้อย แต่สูงสุดถึง 250 กิโลเมตรต่อชั่วโมงในเขตพายุไซโคลน |
|
อันตรายจากแผ่นดินไหว |
สูง (โซน 4) |
ปานกลาง (โซน 2, กกรัม ~0.20g) |
แรงด้านข้างคิดเป็น 40–50% ของความต้องการของมะนิลา |
|
ผลกระทบเชิงโครงสร้าง |
โมเมนต์เฟรมที่มีคานลึก |
ขีดจำกัดการดริฟท์อาจผ่อนคลายลง ส่วนต่างๆ อาจ **ลดลง 10-15%** |
|
|
ความเหมาะสมโดยรวม |
ดี – ใช้ได้กับการตรวจสอบการเคลื่อนตัวของเสา/ลมในระดับปานกลาง |
||
6.2 นิวแคลิโดเนีย (ฝรั่งเศส)
|
พารามิเตอร์ |
มะนิลา |
นิวแคลิโดเนีย (EN 1998 / EN 1991) |
การประเมิน |
|
แผ่นดินไหว |
สูง |
ปานกลาง (โซน 3, กกรัม ≈ 0.16g) |
แรงเฉือนฐานแผ่นดินไหว ~30% ของมะนิลา; อย่างไรก็ตาม จำเป็นต้องมี DCM ระดับความเหนียวตามมาตรฐาน EN 1998 |
|
ลม |
250 กม./ชม |
36 ม./วินาที (เฉลี่ย 10 นาที), ลมกระโชก ~50 ม./วินาที (~180 กม./ชม.) |
ความกดอากาศลดลง ล่องลอยไม่สำคัญ |
|
ผลกระทบเชิงโครงสร้าง |
ส่วนเหล็กสามารถ **ลดลง 15–25%** หากเปลี่ยนส่วนเหล็กรีดของยุโรป (HEA/HEM) |
||
|
ความเหมาะสมโดยรวม |
ดี – สามารถเพิ่มประสิทธิภาพสมาชิกได้ |
||
6.3 ปาปัวนิวกินี
|
พารามิเตอร์ |
มะนิลา |
PNG (PNGS 1001-1982 / AS/NZS 1170) |
การประเมิน |
|
แผ่นดินไหว |
สูง |
สูงมาก (โซน 1, PGA มากกว่าหรือเท่ากับ 0.40 ก.) |
แผนที่อันตราย PNGS 1001 เทียบได้กับมะนิลา แต่โค้ดขาดข้อกำหนดด้านความเหนียวที่ได้รับการปรับปรุง |
|
ลม |
250 กม./ชม |
45 ม./วินาที (เฉลี่ย 10 นาที) ~160 กม./ชม. ลมกระโชกแรง |
ลมตอนล่าง; ควบคุมแผ่นดินไหว |
|
ผลกระทบเชิงโครงสร้าง |
ใช้ปัจจัย R ที่สูงขึ้นหรือไม่ คำแนะนำที่จำกัดของ PNGS ใช้ ISO 3010 หรือ ASCE 7-22 ส่วนที่น่าจะ **คล้ายกับมะนิลา** แต่ **ต้องมีการตรวจสอบแผ่นดินไหวโดยละเอียดโดยผู้ทรงคุณวุฒิ** |
||
|
ความเหมาะสมโดยรวม |
เหมาะสมตามเงื่อนไข – ต้องมีใบรับรองวิศวกรในพื้นที่และการตรวจสอบการปฏิบัติตาม PNGS ที่อัปเดต |
||
6.4 ชิลี
|
พารามิเตอร์ |
มะนิลา |
ชิลี (NCh 433 Of.96 Mod.2012) |
การประเมิน |
|
แผ่นดินไหว |
สูง |
สุดขีด (โซน 3, แรงเฉือนฐาน 1.4–18.2% W) |
แรงเฉือนฐานแผ่นดินไหวของชิลีอาจเป็น **2× ถึง 3×** ของ NSCP ขึ้นอยู่กับช่วงเวลา |
|
ลม |
250 กม./ชม |
ปานกลาง (ลมกระโชกแรง 30–35 เมตร/วินาที) |
ไม่ปกครอง. |
|
ผลกระทบเชิงโครงสร้าง |
NCh 433 กำหนดขีดจำกัดการดริฟท์ที่เข้มงวด (0.002 ชมsx). เค้าโครงเส้น 3 คอลัมน์ทำให้เกิดความผิดปกติของแรงบิดอย่างรุนแรง **แนะนำให้ใช้ระบบคู่ (SMF + EBF หรือแกนคอนกรีต)** |
||
|
ความเหมาะสมโดยรวม |
จำเป็นต้องมีการออกแบบใหม่ครั้งใหญ่เพิ่มช่องค้ำยันหรือแกน RC ขนาดคอลัมน์เพิ่มขึ้น 30–50% จากเส้นพื้นฐานของมะนิลา |
||
6.5 เปรู
|
พารามิเตอร์ |
มะนิลา |
เปรู (E.030-2016) |
การประเมิน |
|
แผ่นดินไหว |
สูง |
สูงมาก (โซน 4, ชายฝั่ง Lima Mw > 8.0 ความสามารถ) |
แรงเฉือนฐานยางยืด ~0.12–0.15 W; R=7 สำหรับ SMF |
|
ลม |
250 กม./ชม |
ต่ำ (~30 ม./วินาที) |
เล็กน้อย |
|
ผลกระทบเชิงโครงสร้าง |
E.030 บังคับลำแสงที่แข็งแกร่ง-คอลัมน์/อ่อน-และดริฟท์ น้อยกว่าหรือเท่ากับ 0.007 ชั่วโมงsx. SMF ที่มีอยู่อาจ **ได้ผล** แต่กฎระเบียบอาคารแห่งชาติของเปรูกำหนดให้ **การวิเคราะห์อันตรายเฉพาะสถานที่** ส่วนคอลัมน์น่าจะต้องการ **เพิ่มอีก 15–25%** เหนือมะนิลา |
||
|
ความเหมาะสมโดยรวม |
เป็นไปได้ด้วยการอัพเกรดแผ่นดินไหวอนุญาตให้ใช้ SMF; ความแข็งแกร่งระดับโลกจะต้องได้รับการตรวจสอบเทียบกับขีดจำกัดดริฟท์ของเปรู |
||
7. โอกาสในการเพิ่มประสิทธิภาพโครงสร้าง
|
กลยุทธ์ |
การประหยัดศักยภาพ (MT) |
หมายเหตุ |
|
1. การแก้ไขระบบพื้น (แผ่นพื้นคอนกรีตอัดแรงตึง) |
80–100 |
โครงเหล็กแทนที่ด้วย RC; การลดน้ำหนักเหล็กชดเชยด้วยต้นทุนคอนกรีตที่เพิ่มขึ้น |
|
2. คอลัมน์คอมโพสิต (CFT – ท่อเติมคอนกรีต) |
40–55 |
ลดพื้นที่เหล็กเสา เพิ่มความแข็งและกันไฟ |
|
3. เกรดเหล็กที่ปรับให้เหมาะสม (Gr. 65 สำหรับคอลัมน์) |
20–30 |
ความแข็งแรงสูงกว่าช่วยให้ส่วนเล็กลง ตรวจสอบความพร้อมในท้องถิ่น |
|
4. การออกแบบการเชื่อมต่อที่ประณีต |
10–15 |
ใช้การออกแบบการเชื่อมต่อแบบพลาสติกเพื่อลดจำนวนการแข็งตัว |
|
5. บันไดสำเร็จรูปแบบแยกส่วนและเหล็กไม่มีโครงสร้าง |
5–8 |
เปลี่ยนบันไดเหล็กประดิษฐ์เป็นคอนกรีตสำเร็จรูปหรือระบบน้ำหนักเบา |
|
ลดความสมจริงโดยรวม |
100–130 |
~20–27% ของพื้นฐาน |
8. บทสรุปและข้อเสนอแนะ
การออกแบบพื้นฐานของมะนิลาเป็นไปตามโค้ดและทนทานระบบ Special Moment Frame (SMF) แบบ 3 คอลัมน์สามารถต้านทานแรงลมรวม (250 กม./ชม. ลมกระโชก) และแผ่นดินไหว (SMF)ดีเอส=0.85g, SD1=0.64g) ความต้องการในฟิลิปปินส์ โดยมีการใช้การเชื่อมต่อ SMF แบบเสาแข็งแรง/ลำแสงอ่อน และการเชื่อมต่อ SMF ที่ผ่านการรับรองล่วงหน้า
น้ำหนักเหล็กโครงสร้างรวม อยู่ที่ 480 MT (ฐาน 405 MT + 10% ฉุกเฉิน)
ความสามารถในการถ่ายโอนระดับภูมิภาค:
ตองกาและนิวแคลิโดเนีย:ใช้ได้กับการลดจำนวนสมาชิกที่เป็นไปได้ (ความต้องการแผ่นดินไหวลดลง)
ปาปัวนิวกินี:เหมาะสมตามเงื่อนไข – ต้องตรวจสอบกับภาคผนวกของแผ่นดินไหว PNGS ในปัจจุบันและการอัปเดตรหัสท้องถิ่น
ชิลี:ต้องใช้ระบบคู่หรือโครงค้ำยันเนื่องจากมีแรงเฉือนที่ฐานแผ่นดินไหวรุนแรง (NCh 433) เหล็กเสาอาจเพิ่มขึ้น 30–50%
เปรู:เป็นไปได้ด้วยการอัพเกรดคอลัมน์ 15–25% และการวิเคราะห์อันตรายเฉพาะไซต์ตาม E.030
ศักยภาพในการเพิ่มประสิทธิภาพ:การใช้เสาคอมโพสิต เกรดเหล็กที่ปรับให้เหมาะสม หรือระบบพื้นทางเลือก น้ำหนักเหล็กสามารถลดลงเหลือ ~350–380 MT ซึ่งช่วยประหยัดวัสดุได้ ~$42,000–$55,000 USD
ขั้นตอนถัดไป:ทำการวิเคราะห์ไฟไนต์เอลิเมนต์ 3 มิติ (SAP2000/ETABS) เพื่อตรวจสอบคาบธรรมชาติ การดริฟท์ และความเสถียรของ P‑Delta ปรับแต่งการต่อคอลัมน์และรายละเอียดการเชื่อมต่อ และดำเนินการตรวจสอบธรณีเทคนิคเฉพาะพื้นที่เพื่อสรุปการออกแบบฐานราก
คุณอาจชอบ
ส่งคำถาม
